Iguazu
Iguazu
Vandaag stond geheel in het teken van de Iguazu watervallen. We moesten eerst nog twee uur rijden voordat we er waren. Iguazu betekent \'groot water\' in Guaraní taal, de taal die door de oorspronkelijke bewoners in dit gebied wordt gesproken en waar nog woorden zoals capibara en tapir vanaf stammen. Dat U het maar weet.
De Iguazu ligt op het drielandenpunt van Argentinië, Brazilië en Paraguay. Het water vormt de natuurlijke grens, net zoals de grote Paraña rivier dat doet. Het ligt midden in de jungle. Dat betekent veel bos en ander groen, tropische bloemen en vogels, heel veel fantastische vlinders en vooral: klef en heet.
Het hele gebied is fantastisch mooi aangelegd en er zijn veel voorzieningen. Het gebied is uitgestrekt en omvat meer dan één waterval. De grootste heet de Garganta del Diablo (niet echt origineel). Na een klein hapje gingen we daar als eerste naar toe. Ronde una was een korte wandeling door een bosje waar we leuke vogels zagen die we al eerder tegen kwamen. Qua gedrag een ekster, maar qua kleur nog luxer uitgevoerd. Naar de Graganta kan alleen met een super lullig treintje waar niemand in wil zitten, maar wat wel lekker is met die hitte. En waar maak je nog mee dat de \'conducteur\' op je wacht zodat je nog mee kan na het fluitsignaal?
Na een kleine tien minuten tuffen wordt dan een hele horde toeristen tegelijk uitgebraakt op het perron. Toch heb je weinig last van elkaar want er is voldoende ruimte. Waar we wel last van hadden waren die brutale vlinders. Ze komen op je zweet af en dat is voldoende op voorraad bij iedereen. Op nummer twee staat de brutale neusbeer. Een paar jaar geleden zaten ze nog schuw in het groen, tegenwoordig zijn ze een plaag op alle terrasjes.
De Garganta is niet beschrijven, dat moet je zien op de foto\'s. Je kan niet te lang fotograferen want er komt heel veel nevel vanaf. Er staan ook professionale fotografen met keukentrapjes die je graag samen portretteren op de beste plekjes. Dat hebben we, net als toen, nu ook weer gedaan. Bij de uitgang stop je dan licht gegeneerd de ingelijste prent in je rugzak...
Na de Gargante volgden we nog een andere trail te voet, de sendero verde, het groene pad. We volgden de \'lower trail\' en daalden af via vele trappen. Vervolgens loop je over metalen vloerdelen. Onze kleding was ons echt tot last, alles plakt op je lijf. Tussendoor kom je dan langs prachtige plekken met gevarieerde uitzichten op de watervallen. Rond 15 uur kwamen we op een mooi plekje bij twee kleinere watervallen waar ook bankjes in de schaduw lagen. Dat was een genot om te zitten. Aan het einde van de middag een ijsje, de foto afhalen en de auto in. We hebben besloten dat 1 dag Iguazu voldoende is. We wilden aanvankelijk morgen nog eens en meer wandelen maar het is gewoon te heet en er komt onweer en regen aan. We zijn nu alvast een klein stuk van de weg terug gereden en vonden een schoon, nieuw en betaalbaar hotel. Bij de Iguazu zelf en in het plaatsje ernaast, is het onbetaalbaar.
Morgen hebben we een groot deel van de dag nodig om deze provincie, Missiones, uit te rijden. Daarna hebben we nog een extra rijdag nodig om bij de Iberá wetlands te geraken. We willen nog capibara\'s in het wild zien en verheugen ons op veel mooie vogels. Tot dan!
Reacties
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}